In ieder gesprek waarin ik mijn beklag doe over het gebrek aan geestelijk gezonde singles van mijn leeftijd, krijg ik vroeg of laat de volgende constatering te horen: ‘Op deze leeftijd is iedereen beschadigd.’ Hallo, dat weet ik. Ik ben niet naïef. Via Tinder ben ik de afgelopen jaren meer verscheurde zielen tegenkomen dan de gemiddelde psycholoog.
Iedereen is kapot. Dat geeft niet. Wel erg is dat veel alleenstaanden niet door hebben hoe beschadigd ze zijn. Roekeloos denderen ze op hun bulldozer door op zoek naar een relatie, een spoor van platgereden ex-partners achter zich latend. Een verse lichting gebroken zielen, die vervolgens ook nauwelijks de tijd nemen om mentaal te genezen, maar zo snel mogelijk op zoek gaan naar een volgende geliefde om in de kreukels te rijden.
Hartzeer is geen estafettestokje om aan elkaar door te geven. Een nieuwe relatie begin je niet om je emotionele ruïnes te stutten, het is geen sleutel om de kast waar alle lijken in liggen mee op slot te draaien. Een nieuwe partner is geen spons om de zielepijn die een ex veroorzaakt heeft te absorberen, geen schutting om emotionele bagage gedachteloos overheen te pleuren.
Als alleenstaande heb je opeens veel tijd voor jezelf. Gebruik die lege momenten om je onverwerkte bullshit in de ogen te kijken in plaats van je emotionele rotzooi over een ander uit te storten. Ben je nog niet klaar voor je eigen tekortkomingen? Zoek dan een hobby of koop een hond, maar ga niet met andermans gevoelens lopen klootviolen, omdat je het mentaal niet aankunt om een paar avonden in de week alleen op de bank te zitten.
Inamorati Anonymous 